Odpływający zmierzch czasu przeszłego

Puste boisko do kosza
Niegdyś tętniące życiem
Pamiętam jak przez mgłę
Grałem tam, bawiłem się

Pamiętam inne miejsca, zdarzenia
Rzeczy, które teraz są odrealnione
Jakby wymazane przez gumkę
Zostawiły ledwo dostrzegalne ślady

Ludzie, którzy tu żyli
Ludzie, którzy tu nadal żyją
Tu są, choć zmienili się
A ja gdzie jestem ?

Ja powracam z takim wielkim
poczuciem winy, że
wspominam, dziwię się,
że wszystko się zmienia
i burzę spokój nierozumiejąc
porządku rzeczy!

A ja rozumiem,
naprawdę rozumiem.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s